Column
Perspectieven op MVO: van Fabricom tot Friedman
Simon Schillebeeckx
Er was eens een CEO die het licht zag. Zij stuurde haar bedrijf een andere richting uit, een duurzamere richting en het werd een gigantisch succes. Het is een gekend business-sprookje. Een persoonlijke catharsis van een leidinggevende leidt tot een complete ommezwaai richting MVO. Mooi om aan de kinderen te vertellen. Maar MVO ontstaat vaak anders, onbewust.
Fabricom is dé Belgische referentie op het vlak van technische installaties en diensten voor industriële, energiegerelateerde, tertiaire en infrastructurele markten. In België stelt het bedrijf meer dan 5.000 mensen te werk die in 2008 een omzet van 749 miljoen euro boekten.
De dochteronderneming van de Franse energiereus GDF-Suez zit samen met de Belgische bedrijven Iemants en GeoSea in een Joint Venture genaamd Future Energy. Hun specialiteit? Duurzame windenergie! Maar is het aanbieden van een duurzaam product genoeg om maatschappelijk verantwoord te ondernemen, of nodig, of geen van beiden?
Ex-Nobelprijswinnaar economie, Milton Friedman, had een bloedhekel aan MVO. Hij bestempelde het als diefstal van de aandeelhouders en als eerste stap naar de installatie van een socialistisch systeem. Iets waar de Amerikanen, momenteel verpersoonlijkt door Sarah Palin en haar tea-baggers, een panische angst voor hebben. Friedman's argumentatie was relatief eenvoudig. Als een bedrijf iets deed voor mens of milieu dat de winst voor de aandeelhouders in gevaar bracht, kwam dat neer op een bewuste verkeerde allocatie van middelen teneinde de eigenaars te benadelen, misdadig dus! Elke andere actie, die wel winstgevend was, mocht men niet als MVO bestempelen, aldus de meester.
Hoe dan ook, de perspectieven zijn veranderd en duurzame initiatieven die winstgevend zijn voor bedrijven worden nu vaak wel begrepen als een vorm van MVO of duurzaam ondernemen. Zo ook voor Fabricom. Onder de kapstok Future Energy bouwt het concern mee aan het grootste off shore windpark ter wereld in de rivierdelta van de Theems ten oosten van Londen.
De London Array, zoals het park zal heten, zal bestaan uit 341 windmolens, goed voor een totaalvermogen van 1.000 MegaWatt. Dit komt neer op groene stroom voor 750.000 gezinnen en een CO2-reductie van 1.900.000.000 kilo per jaar (1.9 miljoen ton). In de eerste fase zullen 175 turbines met een capacitiet van 630 MW gebouwd worden. De ambitie is om deze fase af te ronden voor de Olympische Spelen van 2012, zodat Londen niet alleen de duurste, maar ook de groenste Spelen aller tijden op zijn palmares zou kunnen zettten. Nog voor de openingsceremonie al twee keer goud voor Groot-Brittanië dus.
Xavier Sinéchal de CEO van Fabricom legt uit waarom net zij zo sterk geworden zijn in de bouw van offshore windparken: "De technologische creativiteit van onze teams en de jarenlange expertise in modulaire bouw hebben van Fabricom een belangrijke speler in de bouw van offshore substations gemaakt.” Merkt u een ethisch motief? een specifiek milieubewustzijn? Ik ook niet, maar wat doet het ertoe? Als de markt de groene economie naar waarde begint te schatten dan zullen grote spelers zoals Fabricom op de kar springen en verandering op grote schaal creëren. Het is dan ook niet toevallig dat Fabricom, naast de London Array ook meewerkt aan de Belgische windparken Belwind en North Sea Power.
Fabricom en Friedman noemen dit geen MVO. Voor hen is het gewoon good business sense. Het blijkt dat het bepalen van wat wel of niet als MVO bestempeld mag worden, geen exacte wetenschap is, het heeft te maken met iets zo onmeetbaar als intentie. Want intentie stamt voort uit intrinsieke gedrevenheid, de wil om iets goeds te doen en dat blijft voor velen "de juiste manier" om MVO naar waarde te schatten.
Wat de motivatie ook moge zijn, als Fabricom op een winstgevende manier groene energie opwekt en Belgische jobs blijft creëren, dan zijn de 3P's van MVO alledrie afgevinkt, right?
Simon Schillebeeckx trok na zijn studie handelsingenieur met een lening van Stichting Fernand Lazard naar Nottingham. Binnen het Internationaal Centrum voor Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen (ICCSR) volgde hij de masteropleiding in “Corporate Social Responsibility”. Deze opleiding verbreedde zijn academische horizon en breidde zijn kennis over ethiek, MVO en duurzaamheid aanzienlijk uit. Momenteel is hij adviseur MVO bij BECO.
gebaseerd op een bronbericht
