De watervoetafdruk: natte broertje van de ecologische voetafdruk
Ecolife en WWF lanceren een nieuw begrip: de watervoetafdruk. Van een persoon, een regio of land is het de som van de hoeveelheid water die hij verbruikt (direct) en de hoeveelheid die nodig is om de geconsumeerde producten te maken (indirect). Op macroschaal is de totale watervoetafdruk de som van grijs water (vervuild), blauw water (irrigatie en verdamping) groen water (neerslag op akkers).
Een voorbeeldje ter verduidelijking: één kop koffie bevat zo’n 20 cl direct water. Voor het telen van de noodzakelijke hoeveelheid koffiebonen is er 140 liter nodig. Deze 140 liter bestaat zowel uit neerslag (groen water), irrigatie uit beken en rivieren en waterverdamping bij plantengroei (blauw water) als grijs water (vervuild door pesticiden). De 20cl vinden we vooral terug in grijs water (urine) en als blauw water (zweet).
De jaarlijkse watervoetafdruk van de (gemiddelde) Belg werd berekend op 2.700 m³, iets meer dan een Olympisch zwembad en meer dan het dubbele van het wereldgemiddelde van 1.300 m³. Naast onze ecologische, blijkt dus ook onze watervoetafdruk veel te groot. Net als bij de ecologische voetafdruk verbruiken we meer water dan de jaarlijkse hoeveelheid hernieuwbaar zoetwater van 2.500 m³. Met andere woorden: we drogen de planeet uit. Grote boosdoener is andermaal de veeteelt, die rechtstreeks voor 20% (gewassen exclusief) van onze watervoetafdruk instaat. Een kilo rundvlees heeft een watervoetafdruk van 16.000 liter volgens de laatste berekeningen, een kilo peulvruchten (eiwitrijke vleesvervanger) slechts 400 liter.
Het begrip watervoetafdruk laat ons ook toe te berekenen hoeveel buitenlands water we indirect verbruiken voor onze consumptie. Voor België, een doorvoerland met hoge import en export, is dat 75%. Een niet onbelangrijk deel daarvan is afkomstig uit droge landen zoals Pakistan, Oezbekistan, Egypte, Israel, India en Spanje.
De top tien van de belangrijkste producten in onze watervoetafdruk bestaat uit graan, katoen, sojabonen, koffie, melk, oliepalmvruchten, suikerriet, zonnebloem, rundvlees en gevogelte. Stuk voor stuk alledaagse goederen. Probeer u maar eens in te beelden dat, de volgende keer dat u een kopje Senseo zet, u eigenlijk 140 liter consumeert. Van een koude douche gesproken.
Bron: http://www.ecolife.be/nieuwsbrief/2009-2/NB_2009_2.htm#2 ; http://www.waterfootprint.org
