Unilever: Marine Stewardship Council Sustainable Fisheries - Het opzetten van een partnerschap voor duurzame visserij
In het begin van de jaren '90 werd het duidelijk dat overbevissing de wereldwijde hoeveelheid vis voor menselijke consumptie in gevaar zou brengen. Internationale milieuorganisaties trokken aan de alarmbel en waarschuwden voor een mogelijke wereldwijde crisis in de visserij. Als één van de grootste inkopers van ingevroren vis besefte Unilever dat, indien de grote visserijen geen sterkere maatregelen zouden nemen om duurzamer te gaan vissen, er wellicht geen vis meer zou zijn voor de Unilever-visproducten. Vanaf 1996 heeft Unilever zich er dan ook toe verbonden om nog enkel vis te kopen die afkomstig is uit duurzame bronnen.
Oplossing
Samen met het WWF heeft Unilever in 1996 de eerste stappen gezet naar de oprichting van een onafhankelijke organisatie voor de certificatie van duurzame visserij, namelijk de Marine Stewardship Council (MSC), om bij te dragen tot de duurzaamheid van de internationale visvoorraad op lange termijn. De twee partners hebben samen een programma opgezet, waarbij zowel het milieu als marine-experts, wetenschappers, de visindustrie, handelsvertegenwoordigers, regeringsafgevaardigden en toezichthouders geconsulteerd werden. Dit werk resulteerde in een visserijstandaard, die gebaseerd is op de gedragscode voor duurzame visserij van de United Nations Food and Agricultural Organisation (FAO). Bij de totstandkoming van de MSC hebben Unilever en het WWF hun extensieve vaardigheden, kennis en netwerken samengebracht. Doel van de organisatie is onafhankelijke inspecteurs te accrediteren die visserijen toetsen aan de MSC-standaard. In 1999 werd de MSC een totaal onafhankelijke non-profitorganisatie en maakte ze de informatie betreffende certificatie openbaar. Sindsdien heeft de MSC professionele lichamen geaccrediteerd die visserijen toetsen en certificeren. Het MSC-label wordt nu op diverse visproducten van bedrijven over de hele wereld gebruikt. De Western Australian Lobster Fishery was in maart 2000 het eerste bedrijf om het label te krijgen. Unilever lanceerde later datzelfde jaar zijn eerste gecertificeerde product met zalm uit Alaska.
Unilever heeft geleerd dat een milieu- en sociaal verantwoorde aanpak binnen complexe internationale bevoorradingsketens een langetermijnengagement van alle betrokken partijen vereist.
Moeilijkheden
Om resultaten te kunnen halen, is het essentieel om de klanten erbij te betrekken, de verwachtingen te sturen en het momentum te behouden. Dit vraagt een weldoordachte, sensitieve aanpak, waarbij continu alle belangrijke partijen betrokken worden.
De complexiteit en verscheidenheid van de verschillende betrokkenen zijn zo groot, dat tegen bijna alle certificaten in beroep gegaan wordt. De integriteit en het beheer van de MSC is belangrijk en de inspanningen om vissen uit duurzame bronnen te kopen, zullen slechts beloond worden, als de klanten de producten kopen. Product- en merkmarketeers moeten het proces ondersteunen en de klanten helpen begrijpen dat zij kunnen kiezen voor duurzame producten.
Eind 2003 betrok Unilever meer dan de helft van zijn vis uit duurzame bronnen. Gecertificeerde vis is nog steeds slechts in beperkte mate beschikbaar. Daarom toetst Unilever ook zelf visserijen op hun duurzaamheid, waarbij het bedrijf gebruik maakt van het "verkeerslichten"-systeem, gebaseerd op de gedragscode voor duurzame visserijen van de FAO.
Contactpersoon
Unilever
Lettemieke Mulder
Public Affairs/Environmental Manager
Tel.: +32 498 58 66 76
E-mail: Lettemieke.mulder@unilever.com
Bron
‘Sharing Solutions Catalogue’, onuitgegeven publicatie van Business & Society Belgium, samengesteld ter gelegenheid van de conferentie ‘CSR: action, no fashion’ (25 oktober 2005)
