Koffie kàn breidt uit met respect voor omwonenden
Koffie branden gaat in de regel gepaard met geur- en geluidshinder. Toch opereert Koffie Kàn pal in de dorpskern van Wenduine zonder een volksopstand uit te lokken. Het geheim? De omwonenden als stakeholders erkennen en de consequenties dragen. Ook als dit de kost van een investering fors de hoogte injaagt.
In 2004 was het tijd om de oude koffiebrandmachine te vervangen door een veel grotere. Het familiebedrijf (vijf mensen, waarvan twee half-time) wilde absoluut in de woonkern blijven. Een kwestie van visie op ondernemen. Kleine ambachtelijke activiteiten zijn op hun plaats in een leefgemeenschap, vinden ze bij Koffie Kàn.
Mede-zaakvoerster Marjolein Vermeersch: “Vanaf dag één zochten we een oplossing die rekening hield met de buren. Toen we die gevonden hadden, nog voor de start van de werken, hebben we hen uitgenodigd. Kwestie van niemand voor voldongen feiten te plaatsen. We hebben de oude brandmachine getoond en verteld wat er allemaal zou gebeuren. De nieuwe machine zou drie keer groter zijn, maar daardoor ook minder uren per dag draaien. Ze zou bovendien stiller werken. Met dit soort informatie namen we onwetendheid weg, die aanleiding had kunnen geven tot schrik en geruchten. Toen de nieuwe machine er stond, hebben we opnieuw een burenbijeenkomst gehouden en een rondleiding gegeven. Die tweede keer was er zelfs meer volk. De mensen appreciëren onze openheid. Buren die vroeger terughoudend waren, zijn klant geworden.”
Aan deze aanpak hing een prijskaartje. Uiteindelijk kostte de investering 400.000 euro. Marjolein Vermeersch: “De helft van dat bedrag is besteed aan de beperking van de geur- en lawaaihinder. Maar mede daardoor hebben we zonder probleem een nieuwe milieuvergunning bekomen.”
Nog beter doen dan de opgelegde normen is kenmerkend voor maatschappelijk verantwoord ondernemen. Koffie Kàn deed dit al al in het verleden, en nu ook weer.
Marjolein Vermeersch: “Om geurhinder tegen te gaan, zuiveren wij niet alleen de rookgassen maar ook de koelgassen. Voor zover ons bekend zijn we de enige koffiebranderij die dit doet. Het onttrekken van aromaten uit de koelgassen is normaal gezien lastig en duur. Wij vonden een oplossing. Op de oude brandmachine hadden we een keramische poederfilter voor de rookgassen – toendertijd ook zowat een wereldprimeur. Zijn capaciteit was te klein voor de rookgassen van de nieuwe machine, maar bleek te volstaan voor de koelgassen ervan. Dus zuiveren wij nu ook de koelgassen.”
Koffie Kàn verkocht de vroegere brandmachine niet op de tweedehandsmarkt, waar ze 25.000 euro zou hebben opgebracht, maar schonk ze weg aan één van hun leveranciers, biokoffieboer Ramiro in de Mexicaanse provincie Chiapas. Steun aan een handelspartner uit het Zuiden is voor het familiebedrijf uit Wenduine een normale zaak. Bovendien: door Ramiro te helpen voortbestaan, helpt Koffie Kàn zichzelf. Want Ramiro produceert biologische koffiebonen van hoge kwaliteit.
(31/08/2007)
