Communicatiebureau Cojak heeft oog voor diversiteit en duurzaamheid
Op 17 juni lanceert de Stad Gent de campagne van de ‘Week van de Dienstencheques’. Het brein daarachter is Filip Bullens van het Gentse communicatie- en ontwerpbureau Cojak: “Goede communicatie heeft soms geen groot budget nodig. Acties via nieuwe media als Twitter en Facebook kunnen zeker evenveel bereiken als een publicatie in de krant.”
“Cojak staat voor duurzame communicatie”, zegt Bullens. Wat hij daarmee wil zeggen? “Ik denk na over hoe je een boodschap op de duurzaamst mogelijke manier naar de doelgroep kan brengen. Daarbij denk ik aan andere – milieuvriendelijkere – kanalen dan print, al sluit ik het niet uit. Nieuwe media zijn een goed voorbeeld van duurzamere kanalen. Ik heb ook oog voor budget. Onnodige uitgaven moeten vermeden worden.”
Publiciteit met 3 P’s
Duurzaamheid zit in de kiemen van zijn tweemans-communicatiebureau Cojak. Als voormalig communicatieverantwoordelijke bij BioForum Vlaanderen zette hij bio op de kaart bij de consument. Daar bleef het niet bij. “Een maatschappelijk verantwoord bedrijf oprichten is mijn manier om een steentje bij te dragen aan een betere wereld. Ondernemingen en organisaties die maatschappelijk verantwoord zijn of willen zijn, geef ik graag een duw in de rug.” En een duw van Bullens kan een positief effect hebben, want de man was o.a. Directeur Communicatie bij de Federale Voorlichtingsdienst, New Media Director bij reclamebureau Vandekerckhove & Devos en Marketingverantwoordelijke bij Standaard Uitgeverij. Hij is dus van verschillende markten thuis.
In het portfolio van Cojak zitten ondermeer het Biograrantie-label, de Sociale Werkplaatsen, het Cradle to Cradle Platform, Ordal, BioForum Vlaanderen, de Federale overheid en uiteraard Stad Gent. “Ik werk voornamelijk met klanten die duurzaam zijn of willen zijn. Ik probeer de drie P’s van people, planet en profit in mijn werk te integreren en tot bij de klant en doelgroep te brengen.”
Online complimentjes
Een goed voorbeeld van een grote campagne die Cojak realiseert met een beperkt budget is die rond de Week van de Dienstencheques van de Stad Gent. “Die zal grotendeels via sociale netwerken op het internet verlopen en minder via de klassieke media. We vinden perswerking heel belangrijk en zetten de media bewust in.”
Ik citeer in dat kader een Tweet van Cojak (Cojak_Tweet) op Twitter die het mooi illustreert: “We willen dat tijdens de week van dienstencheques alle Gentenaars online complimentjes kunnen geven aan hun huishoudhulp, dat wordt leuk!” Ik heb hem alvast doorgestuurd naar mijn achterban op Twitter. Zo gaat de bal aan het rollen: mensen worden op de hoogte gebracht van de actie, doen eraan mee en zo vergaart het doel steeds meer aandacht. In sommige gevallen haalt het zelfs het avondjournaal. “Dankzij dit soort campagnes creër je meer bewustzijn bij de consumenten”, besluit Bullens.
Isolatie in moskee
Een maatschappelijk verantwoorde communicator knijpt geen oogje dicht voor genderissues en ziet diversiteit als opportuniteit. De ‘Een warme toekomst hangt je boven het hoofd’-campagne van de Vlaamse Gemeenschap over premies voor dakisolatie is in dat kader warm aan te bevelen. “In deze campagne ligt de focus op kwetsbare groepen. Ik wilde geen acteurs bij de campagne betrekken, maar koos voor families die op het moment van de campagneopnames hun dak isoleerden. We hebben die aangesproken via het netwerk van ervaringsdeskundigen, onder andere de provincies, Samenlevingsopbouw en Stebo in Limburg.” Op de affiches zitten bijvoorbeeld een allochtoon gezin of een ouder echtpaar comfortabel in de zetel.
Een belangrijk onderdeel van doelgroepscommunicatie is de verspreiding van het communicatiemateriaal. Niet alleen de mainstream media, maar ook specifieke verspreidingsplaatsen zijn belangrijk: “Ik heb voorgesteld om de folders en affiches over premies voor dakisolatie ook in moskees te verspreiden gezien het sociale aspect ervan voor de moslimgemeenschap.”
De Cojak-campagne voor de sociale werkplaatsen van eind september 2010 is eveneens een mooi voorbeeld. “Hierbij wilde ik doelbewust portretten van mensen die er werken. Er zijn verschillende affiches met telkens een ander portret, onder andere van meubelhersteller Edward (40), crea-medewerkster Annita (53) en winkelbediende Jaqueline (36).”
Suzanne Gielis
